Środki zapalające
Środki zapalające używane do celów militarnych charakteryzuje temperatura palenia powyżej 1000 stopni Celsjusza, łatwość zapalania, zapewniająca jednak bezpieczeństwo w czasie ich przygotowania, przechowywania i transportu, a także ta, że są trudne do ugaszenia. Rozróżnia się środki zapalające, które w swym składzie mają utleniacze, i takie, które ich nie zawierają. środki zapalające, które nie zawierają utleniaczy, czerpią podczas spalania tlen z powietrza (sód, potas, glin, fosfor, ropa naftowa, nafta, benzyna, oleje itp.). środki zapalające, mające w swym składzie utleniacze, palą się bez dostępu powietrza (termit, napalm, pirożel). środki zapalające mające konsystencję stałą bądź ciekłą. Cechą charakterystyczną stałych środków zapalających jest tworzenie punktowych źródeł ognia oraz palenie się intensywne i długotrwałe. W uzbrojeniu najczęściej stosowany jest termit, elektor oraz napalm. Termit(mieszanka tlenków żelaza, granatów i glinu) jest stosowany do napełniania bomb lotniczych, pocisków artyleryjnych, granatów ręcznych. Pali się bez dostępu powietrza, wytwarzając temperaturę 3000 stopni Celsjusza. Elektron (mieszanina metalicznego magnezu) jest używana do produkcji korpusów bomb zapalających wypełnionych termitem, Jego temperatura palenia przekracza 600 stopni Celsjusza. Napalm jest gęstą, lepką masą z wyglądu przypominającą gumowy klej. Najczęściej napalmy mają barwę żółtą, różową lub brunatną. Temperatura palenia napalmu wynosi około 1000 stopni Celsjusza.